• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 1493
  • يکشنبه 14/12/1384
  • تاريخ :

غولهای فوتبال در قرن بیستم (9)

کنی دالگلیش

ملیت: اسکاتلند

متولد: 1951

پست: مهاجم

تعداد بازیهای ملی: بیش از یکصد بازی ملی

تعداد گلهای زده:30 گل

کمتر کسی فکر می کرد دالگلیش با اندامی لاغر و قدی در حدود 165 سانتیمتر به عنوان یک مهاجم شانسی برای مطرح شدن در سطح بین المللی داشته باشد.

فوتبال شبه جزیره بریتانیا جایی که کنی دالگلیش در آنجا بازی خود را شروع کرد برپایه بازی هوایی استوار بود و برای جوان اسکاتلندی کوتاهی قد دردسر ساز بود اما او با وجود جثه ریزی که داشت بخاطر حفظ تعادل عالی، هوشیاری فوق العاده و اعتماد به نفس کم نظیرش، در فوتبال انگلستان جاودانه شد و توانست تا 35 سالگی در سطح اول فوتبال انگلستان و جهان به بازی ادامه دهد و تا هنگامی که کفشهایش را به دیوار نیاویخته بود حضورش در تیم ملی اسکاتلند و چه در باشگاه لیورپول و قبل از آن سلتیک بسیار مؤثر، حیاتی و کارساز بود و برای تیم ملی اسکاتلند یک همه کاره به حساب می آمد. دالگلیش در سال 1985 برای صدمین بار صاحب پیراهن تیم ملی شد و با به ثمر رساندن سی امین گل در تیم ملی اسکاتلند با رکورد هموطن مشهورش دنیس لاو مساوی کرد.

هر چند در آخرین لحظه ها در پی مصدومیت شدید زانو مجبور به کناره گیری از تیم ملی اسکاتلند که راهی جام جهانی 1986 مکزیک بود شد و این پایان کار برای مهاجم برجسته اسکاتلند در تیم ملی کشورش بود.

دالگلیش در دوران کودکی طرفدار پروپاقرص گلاسکورنجرز، رقیب دیرین سلتیک به شمار می رفت. اما هفت سال برای سلتیک بازی کرد تا در تاریخ فوتبال شبه جزیره بریتانیا دومین بازیکن در قرن بیستم باشد که بیشترین افتخار را در سطح باشگاهی و ملی کسب کرده است. کنی دالگلیش موفق شد طی 204 بازی در لیگ اسکاتلند 112 گل برای باشگاهش سلتیک به ثمر رساند و پس از آن در سال 1977 تصمیم گرفت به لیگ انگلستان بپیوندد. مقصد او لیورپول یکی ازمشهورترین تیمهای شبه جزیره در آن زمان بود. ویژگیهای منحصر به فرد و بارز او سبب شد تا مسؤولان تیم لیورپول وی را برای جایگزینی کوین کیگان که از لیورپول کوچ کرده بود انتخاب کنند و برای انتقال او مبلغ گزافی هم بپردازند.

اما گذشت زمان ثابت کرد که این هزینه زیاد به نفع باشگاه شد و در حقیقت لیورپول را به اوج رساند. سرانجام کنی دالگلیش در پی بروز فاجعه بروکسل به عنوان «بازیکن – مدیر» تیم لیورپول انتخاب شد. در ماجرای باشگاه هیسل بروکسل که قرار بود مسابقه نهایی جام قهرمانان اروپا برگزار شود طرفداران تیم لیورپول به طرفداران و تماشاگران تیم رقیب، یوونتوس حمله کردند و در نتیجه ریزش قسمتی از حصار جایگاه ورزشگاه 39 نفر کشته شدند که اکثراً غیرانگلیسی بودند و همین حادثه سبب شد تا تیمهای باشگاهی انگلستان تا چند سال از حضور در رقابتهای بین الملل و اروپایی محروم شوند. مسابقه فینال رایوونتوس با نتیجه یک بر صفر برد و قهرمان شد و همین امر علت اصلی برکناری جوفاان مربی تیم و جایگزینی دالگلیش شد. دیری نگذشت که مربی جوان تواناییهایش را بروز داد و جای باب پیسلی را در تیم بزرگ لیورپول گرفت.

در ابتدای فصل به دلیل اینکه دالگلیش در ترکیب تیم قرار نمی گرفت، لیورپول 10 امتیاز از منچستنر یونایتد عقب افتاد.

دالگلیش مجبور شد خود قدم به میدان مسابقه بگذارد و همین امر سبب شد تا لیورپول جان تازه یی بگیرد و سرانجام هنگامی که دالگلیش در ورزشگاه استامفوردبریچ لندن گل پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند قهرمانی لیورپول مسجل شد و او به عنوان نخستین <<بازیکن – مدیر>> جام قهرمانی فوتبال انگلستان را نیز تصاحب کرد و یک هفته بعد جام حذفی انگلستان را نیز فتح کرد. از خصوصیات متمایز او نسبت به دیگر مهاجمان، بازی با هر دو پا و توانایی شوت با هر دوپا، قدرت بازی سازی و دریافت پاس در حالی که پشت به دراوزه حریف دارد و شلیک به سمت دروازه حریف بود.

کنی دالگلیش پس از آنکه از لیورپول جدا شد چند سال در باشگاههای بلکبرن و گلاسکورنجرز به مربیگری پرداخت و موفق شد بلکبرن را به مقام قهرمانی فوتبال انگلستان برساند و در حال حاضر نیز رهبری تیم نیوکاسل از لیگ برتر انگلستان را بر عهده دارد.

UserName