• مشکی
  • سفید
  • سبز
  • آبی
  • قرمز
  • نارنجی
  • بنفش
  • طلایی
  • تعداد بازديد :
  • 5220
  • پنج شنبه 1388/7/9
  • تاريخ :

چقدر او را می شناسید؟

کودک

توجه به رفتار کودکان 6 تا 8 ساله و استفاده از آن در مسیر تربیت فرزند صالح

سن 6 تا 8 سالگی  دوره‏ی کشف وجود و گذر است؛ گذر از دنیایی که تحت تسلّط خانه و پدر و مادر قرار دارد و قدم گذاشتن به دنیای بسیار گسترده‏تری که مدرسه و روابط اجتماعی با همسن‏ها را در بر می‏گیرد. فرزند شش تا هشت ساله‏ی شما در این مرحله‏ می‏آموزد که دوستانش را انتخاب کند و از موفقیت‏های تازه‏اش احساس غرور کند و شخص خودش بشود.اگر چه شاید کودک در این سن هنوز گاهی دچار خشم و سرخوردگی می‏شود ولی در مجموع بهتر می‏تواند از دستورات پیروی کند و در ابراز کلامی احساسات، ترس‏ها و مشکلات‏ خود بسیار تواناست. او آرزوی استقلال دارد و اکنون از مهارت‏ها، هوش و فرصت آزمون برخوردار است. یک کودک شش ساله، در مقایسه با کودکی که فقط یک سال از او کوچک‏تر است، سرمشق خودکفایی می‏باشد. در کتاب‏های روانشناسی کودک، به شش سالگی به عنوان سن سحرآمیز اشاره می‏شود. بیشتر کودکان تا قبل از این سنّ، بی‏آنکه به یادگیری خود آگاه باشند، یاد می‏گیرند ولی اکنون فرزند شش ساله‏ی شما برای اولین بار در مدرسه، در زمین بازی و هر جایی در میان همسالانش، در پی موفقیت و برتری است.

کودکان شش تا هشت ساله با وجود همه‏ی دستاوردهای فردی، عمده‏ی خودانگاره‏شان را بر مبنای تصویری که خودشان و دیگران از پدر و مادرشان دارند، می‏سازند.

در این سن او کم کم خود را با دیگران مقایسه می‏کند و می‏سنجد. از همین سنّ است که هم سنّ و سالان به تدریج در شکل دادن خود انگاره‏ی کودک مهم‏تر می‏شوند. او برای اولین بار درس‏هایی را می‏آموزد که تا آخر عمرش با خود خواهد داشت. پیرو بودن و رهبر بودن یعنی چه؟ در چه هنگام باید برای اعتقادات جنگید و ... کودکان شش تا هشت ساله با وجود همه‏ی دستاوردهای فردی، عمده‏ی خودانگاره‏شان را بر مبنای تصویری که خودشان و دیگران از پدر و مادرشان دارند، می‏سازند. کودک به شدّت به دیدن خوبی‏های پدر و مادرش نیاز دارد تا بتواند خوب را در خود تعریف کند. همان گونه که از خوشنامی والدین قدرت می‏یابد، از شنیدن هر گوشه و کنایه‏ای در باره‏ی آنها آزرده می‏شود. از نظر یک کودک انتقاد یک والد- یا هر شخص دیگری- از والد دیگر انتقاد از خود اوست به علت همین وابستگی و پیوند نزدیک با پدر و مادر است که کودکان در این سنین به ندرت به خشمگین بودن از دست پدر یا مادر اعتراف می‏کنند و در عوض خشم خود را با نشان دادن خشونت به خواهر و برادر، پدر یا مادر ناتنی یا یک دوست نشان می‏دهند. 

کودک

توجه به بعضی از گرایشات کودکان 8 تا 12 ساله و هدایت آنها در مسیر صالح شدن

کودک در این دوران، از نظر جسمی عاطفی و هوش آمادگی لازم را داراست و می‏تواند به صورت مستقیم آموزش ببیند. از جمله امور مهمی که در این سنین لازم است که کودک یاد بگیرد و آموزش ببیند، چگونگی عبادت و آموختن نماز است. کودک در این سنین با دلی صاف و ضمیری روشن آمادگی دارد تا هر آنچه در مزرعه‏ی دلش کاشته می‏شود، به خوبی بارور نماید و هر آنچه آموزش داده می‏شود، یاد بگیرد و بهترین زمان برای آشنایی کودک با مسائل مذهبی و وظایف دینی محسوب می‏شود. کودک در این سنین فرمانبردار والدین است و شایسته است که والدین هر چه در توان دارند، بدون افراط و تفریط مسائل دینی، مذهبی و بهداشتی را به کودکانشان آموزش دهند و آینده‏ی بهتر و روشن‏تری را جلوی روی فرزندشان ترسیم کنند. پس از آموزش مسائل دینی، یاد دادن ادب از اهمیت فراوانی برخوردار است. ادب، از جمله میراث ماندگاری است که پدر و مادر در زندگی فرزند خود به عنوان یادگار می‏گذارند. رسول اکرم صلی‏الله علیه واله وسلم فرمود: کسی که ادب ندارد، عقل ندارد. اما آنچه مهم است تقاضای سنّی کودک و مسئوولیت سنگین پدر و مادر در این دوره‏ی حسّاس می‏باشد. کودک در این دوره گرایش به گروه‏های همسال خود دارد. او دوست دارد که با همسالان خود تشکیل گروه بدهد و بعد هم با آنها به رقابت بپردازد.

کودک در این سنین آمادگی پذیرش بعضی از مسوولیت‏ها را دارد و بسیار پر عاطفه و استقلال طلب است.

در این سن است که الگوهای عاطفی کودک شکل می‏گیرد. با ناراحتی دیگران چندان اظهار همدردی نمی‏کند مگر با مادر و هم‏بازی بسیار نزدیکش. او در این سنین نیاز به حمایت والدین و محبت و راهنمایی پدر و مادر، تشویق از سوی پدر و مادر و مربیان دارد تا مراحل رشدش کامل گردد. او در سنی به سر می‏برد که تفاوت‏های فردی خود را با دیگران می‏شناسد. ارزش و قیمت هر چیزی را به خوبی می‏فهمد و به مادرش بیشتر از معلم متکی است. با همسالان خود، دار و دسته تشکیل می‏‏دهد و در برابر انتقاد و خرده گیری حساس است. حسادت زیاد گاهی کودک را به پرخاشگری بر می‏انگیزد. او از تاریکی، خطرات بدنی و تنهایی می‏ترسد. ترسیدن کودک در این سنین، بیشتر از سنین دیگر است. او به راهنمایی‏های عاقلانه و رهبری رغبت‏ها و تمایلاتش در مسیر سالم احتیاج دارد بدون اینکه خشونت و تحمیلی در کار باشد. اطرافیانش باید مسوولیت‏هایی را که کودک می‏تواند بپذیرد به او یادآوری نمایند. کودک در سخن گفتن و بحث کردن، وقت زیادی را صرف می‏کند و بیشتر به بزرگسالان ایراد و اشکال می‏گیرد گرچه هنوز به موافقت بزرگسالان متکی است. او به کشور و شهر خود افتخار می‏کند و معانی و روابط منطقی را درک می‏کند. در بیشتر اوقات نقشه‏هایی برای خود طرح می‏کند و به طور مستقل به اجرای آنها می‏پردازد.

در این سنین کودک، کمال طلب است و می‏خواهد کارها را خوب انجام دهد ولی اگر ناامید شود و در فشار قرار گیرد، رغبت خود را از دست می‏دهد.

او می‏خواهد مسوولیتی را بر عهده بگیرد و با بهتر انجام دادن آن مورد تشویق و تمجید واقع گردد. او بازی‏های پر حرکت و تحرک را لازم دارد. باید عضو گروهی شود و مورد محبت واقع شود. باید به او مسوولیت داد و دنبال نتیجه‏اش بود. نسبت به عدالت و انصاف، حسّاس است. از خواندن و فعالیت خلّاق در جنبه‏های متعدد لذت می‏برد و به همکاری با بزرگسالان علاقه‏ی بسیار دارد. در این دوره تفاوت رغبت‏ها میان دختر و پسر ظاهر می‏شود. از مسخره شدن کارهایش بسیار ناراحت می‏شود لذا باید در این مورد دقت شود تا مورد تحقیر قرار نگیرد و از لحاظ روحی آسیب نبیند. از گناهی که مرتکب می‏شود، احساس شرمندگی می‏کند. در این دوران که حساس‏ترین دوره‏ی تربیتی برای کودک به حساب می‏آید، نقش آفرینی پدر و مادر به صورت صحیح، بسیار کار ساز بوده و اگر پدر و مادر بتوانند با دقت لازم در این امر خطیر و مهم گام بردارند، آینده‏ی روشن فرزندشان را تضمین نموده و او را در مسیری صحیح و سالم هدایت خواهند نمود و ثمره‏ی آن عاید فرزند، والدین، خانواده و جامعه خواهد شد. 

 

برگرفته از کتاب" فرزند صالح"

تنظیم و تلخیص برای تبیان: کهتری

 

مقالات مرتبط

سپری در برابر آتش

اگر فرزندی موفق می خواهید...

چطوری بهش جواب بدیم؟

به چه زبونی بگم دوست دارم

سال های طلایی کودکی

تربیت از نوع دخترونه و پسرونه

نترسید،او باید بداند

آنچه به دختران باید آموخت

روانشناسی کودک دبستانی من

اگر در خصوص این موضوع سوالی داشتید، به مشاوره تبیان مراجعه نمایید .
پروفسوری در خانه ی شماست

پروفسوری در خانه ی شماست

از زمان تولد، چگونگي رفتار والدين با كودك، بر شكل‌گيري شخصيت او تأثير مي‌گذارد. كودك، والدين خود را زير نظر دارد، رفتار و كردار آن‌ها را تقليد مي‌كند، شيوه‌هاي مقابله با حوادث زندگي را مي‌آموزد و تصميم‌ مي‌گيرد در بزرگسالي، چگونه رفتار كند.
چشماتو از من بر ندار

چشماتو از من بر ندار

تجربه ثابت کرده است که معمولا کودکانی با وابستگی مفرط دارای مادرانی به شدت وابسته هستند که این وابستگی را انتقال می دهند . یک را ه انتقال می تواند پی گیری مداوم وضعیت کودک
اگر تازه بچه دار شدید، بخوانید

اگر تازه بچه دار شدید، بخوانید

بعضی والدین معمولا تا زمانی که کودک آرام و مثبت است بی نظرند و بالعکس زمانی که فرزندشان شروع به داد و قال و نا آرامی می نماید او را سرکوب نموده و او را با القاب منفی و نا خوشایند خطاب قرار می دهند
UserName