• تعداد بازديد :
  • پنج شنبه 1388/07/09
  • تاريخ :

آیةالله بروجردی و نخست وزیر دربار
آقای بروجردی

آیه الله بروجردی ، تا آخر جلسه ، به او بی اعتنائی کردند، حتی صورتشان را هم ازاو برگردانده بودند. صحبتهای نخست وزیر که تمام شد، ایشان با عصبانیت فرمودند: خانه زن دیگر چیست ؟

خاطرهای اززبان آیةالله شیخ علی صافی

من و آقای اخوی(آیةالله العظمی صافی گلپایگانی) ،ایشان را قبل از آمدن به قم می شناختیم ! زیرا مرحوم پدرم با آیه الله بروجردی ،ازاصفهان آشنائی نزدیک داشتند. وقتی که ما برای تحصیل ، به قم آمده بودیم و حضرت آیه الله بروجردی ، هنوز در بروجرد بودند، مرحوم پدرم توصیه می کردند: بروید بروجرد واز خدمت ایشان استفاده کنید.

به خاطراین آشنایی قبلی ،از همان ابتدای ورود آیه الله بروجردی به قم ، در درس آن بزرگوار شرکت کردیم .البته خودمان را معرفی نکردیم و تا زمانی که مرحوم پدرم ، به قم آمدند و آقا برای دیدن ایشان ، تشریف آوردند، خدمت آقا رسیدیم .از آن به بعد، لطف آن بزرگوار به ما بیشتر شد.از کسانی بودیم که در هیات استفتاءایشان شرکت می کردیم . به خاطر همان آشنائی با پدرمان واعتمادی که به خود ما داشتند، بسیاری از اسرار ، که حتی نزدیکان ایشان از آن آگاه نبودند، با ما در میان می گذاشتند. ما نیز، چون از مطالب روز، آگاهی داشیتم ، برخی از مطالب را که به نظرمان لازم می آمد، باایشان در میان می گذاشتیم . به عنوان مثال ، شایع بود که : همسر نخست وزیر وقت ، بهائی است . به همین خاطرایشان از پذیرفتن او برای ملاقات خودداری می نمود. تااین که پس از تلاشهائی بسیار،ایشان موافقت کرده بودند.

یادم هست : شب آن روزی که قرار بود ملاقات صورت بگیرد، در روزنامه خواندم :به دستور نخست وزیر، در تهران خانه زن تاسیس می شود.

خبر روزنامه را نوشتم . آخرهای شب که شد، بردم بیت آقا و دادم به مشهدی اسماعیل و گفتم :این نوشته را به آقا بدهید. صبح زود، قبل از طلوع آفتاب ، کسی از طرف ایشان آمد دنبال من . خدمتشان رفتم . دیدم : خیلی ناراحتند.

فرمودند: نیاید. نیاید.

منظورشان نخست وزیر بود.

آقا بسیار ناراحت بودند. بعضی هم ناراحت شده بودند که چرا من با رساندن این خبر به آقا، سبب ناراحتی معظم له شده ام .

عرض کردم : آقا،اگر بناست این قدر عصبانی شوید، من دیگر برای حضرت عالی چیزی نمی نویسم .

فرمودند: آقا! من عمرم را کرده ام .

منظورشان این بود که : نباید به راحتی من ، مطالب از من مکتوم بماند

فرمودند: آخراین شخص دارد می آید. بااین وضع ، چگونه او را بپذیرم .

بنا بر این شد که : وقتی نخست وزیر آمد، آقا به شدت به اواعتراض کند و نارضایتی خود راازاین عمل اعلان نماید.

فرمود: پس تو هم ،این جا باش .

پذیرفتم

نخست وزیر آمد. خیلی مودب نشست . پس ازاحوالپرسی و تعارفات معمول ، راجع به کارهایی که دولت درخوزستان کرده بود گزارش داد.

آیه الله بروجردی ، تا آخر جلسه ، به او بی اعتنائی کردند، حتی صورتشان را هم ازاو برگردانده بودند. صحبتهای نخست وزیر که تمام شد، ایشان با عصبانیت فرمودند: خانه زن دیگر چیست ؟

نخست وزیر وقتی این عصبانیت و آن بی اعتنائی را دید، به کلی منکر اصل قضیه شد.از همان وقت ، مساله به فراموشی سپرده شد. خلاصه ،این جور مسائل را من و آقای اخوی ، به

آیه الله بروجردی می گفتیم .ایشان هم ترتیب اثر می دادند. بعده، همین مواضع ضد دربار، موجب شد که مرا به مشکین شهر تبعید کردند. همچنین ، در حل و فصل مسائل دیگر نیز، من و برادرم دخالت می کردیم

تنظیم برای تبیان حسن رضایی گروه حوزه علمیه

UserName